Column: Gelijk hebben is een, maar gelijk krijgen is twee.

donderdag 07 november, 2019

Eens had ik een kwestie, die ik besproken heb met Albert-Jan Maat, toen voorzitter van LTO Nederland. Hij zei tegen me, Jan gelijk hebben is één, gelijk krijgen is twee. Ik moest er de afgelopen weken nogal eens aan denken.

We zien het in de hele stikstofdiscussie. Het gaat om de ene en de andere kant van de zaak. Als een kwestie verhard of dat er stellingen worden ingenomen, dan komt een oplossing steeds verder weg. Dat zie je dan ook gebeuren. Als er vervolgens op de man of vrouw gespeeld wordt, dwaal je steeds verder af en zijn oplossingen verder weg.

Jan van Leeuwen

Zicht op realiteit verdwijnt.

Wat je dan ook ziet is dat verbanden gaan breken en de kampen ook onderling steeds verder verdeeld worden. Niemand doet het meer goed en een oplossing is verder uit beeld.

In Brabant zie je dan vervolgens, dat veel agrariërs teleurgesteld zijn in de politieke vertegenwoordiging, die zij gesteund hebben, met alle gevolgen van dien.

Hierdoor komt dus de oplossing steeds verder weg en worden oplossingen niet meer gezien, ofschoon er de laatste tijd ook bruikbare oplossingsrichtingen door deskundigen zijn aangedragen. Deze moet je wel weer gaan zien en vinden.

Maar wat pijnlijker is, is dat afspraken of toezeggingen eenzijdig worden teruggetrokken en dat tast je eigenaarsgevoel aan. Je voelt het als diefstal en dat vreet aan vele vooral jonge agrariërs.

Voor vele van onze leden is er vooral nog de PFAS kwestie. Er kunnen in grond stofjes zitten, die mogelijk gevaarlijk kunnen zijn. Daarom moet alle grond, die verplaatst wordt naar een andere locatie, getest worden op PFAS door een gecertificeerde instelling. Bij elke boom een certificaat? Onze sector voert feitelijk ook grond af met de kluit aan de boom of aanhangende grond. PFAS certificering is voor ons een onmogelijk en onbetaalbaar systeem. Grond, die nodig is voor het verdere voortbestaan van de boom. Vanuit de LTO Vakgroep wordt alles ingezet om plantkluiten uitgezonderd te krijgen. Naar de letter van de wet verkeren we in een onmogelijke situatie. Met name haagplanten, grote struiken  en laanbomen worden met kluit afgezet en zouden hier aan moeten voldoen. Volgens mij kan dit niet de bedoeling van de wetgever zijn. Het is als belangenbehartiger lastig, nu niets doen, kan je plots voor een voldongen feit stellen. Dan zie ik liever eerder reparatie en voorkoming van erger.

Het bij beide kwesties dus zo van gelijk hebben is nog geen gelijk krijgen, maar zonder inzet of actie vanuit LTO wordt het zeker niets.

 

Jan van Leeuwen

Bestuurslid LTO vakgroep

Meer nieuws

Uit het veld!

© 2019 LTO Vakgroep Bomen en vaste planten - LLTB - LTO Noord - ZLTO
Disclaimer - Privacy statement