De Grüne Woche in Berlijn voelde als een kruispunt van politiek en praktijk. Tussen streekproducten, internationale paviljoens en lange wandelgangen liepen veel politici rond. Ministers, staatssecretarissen, beleidsmakers. Het leverde gesprekken op die verder gingen dan beleefdheden. Hier werd geluisterd, gewogen en soms voorzichtig positie gekozen. Op momenten voelde het bijna historisch. ‘Ich bin ein Berliner’, zei de Amerikaanse president John F. Kennedy ooit, als teken van verbondenheid. Die woorden kregen op de Grüne Woche een nieuwe betekenis: even was iedereen onderdeel van dezelfde groene gemeenschap.

In Essen, tijdens de sierteeltvakbeurs IPM, verschoof de focus terug naar het vak. Boomkwekers uit binnen- en buitenland vonden elkaar moeiteloos. Nationale en internationale vakgenoten spraken dezelfde taal. Hier ging het over sortiment, innovatie, beschikbaarheid en toekomst. Minder politiek, meer inhoud. Maar onder de gesprekken lag steeds dezelfde vraag: hoe blijven we sterk, relevant en internationaal concurrerend in een wereld die snel verandert?

En dan de internationale vakbeurs voor de fruitteelt, Fruit Logistica. Werelds, dynamisch en bijna overweldigend. Iedereen was er. Van Zuid-Amerika tot Azië, van familiebedrijven tot wereldspelers. Gesprekken volgden elkaar in hoog tempo op. Soms diepgaand, soms kort, maar altijd met waarde. Netwerken kreeg hier een mondiale schaal. Het besef dat de sector één groot, internationaal netwerk is, werd nergens zo tastbaar als hier.

Drie beurzen, ontelbaar veel ontmoetingen en evenzoveel indrukken later blijft vooral dit hangen: de sector leeft. Ze verbindt. Over grenzen heen. Misschien is dat wel de stille boodschap van deze weken. Niet ‘ik’, maar ‘wij. En soms, tussen Berlijn en Essen, voelde het even alsof we allemaal konden zeggen: Ich bin ein Berliner.

Jan Veltmans

Bestuurslid LTO Bomen, Vaste planten en Zomerbloemen